Domestos barbaricus: 1 wersja: artykuły z mcserio2

2024-12-28T13:00:56Z

1 wersja: artykuły z mcserio2

← poprzednia wersja	Wersja z 13:00, 28 gru 2024
(Brak różnic)

Domestos barbaricus: Created page with "{{Książka |bgcol=#FBF3DD |tytuł= |tekst= Siedziałem sobie nad rzeką, parę metrów wyżej jakoś, na takim sporym betonowym nabetonie. Siedziałem i patrzyłem, jak woda płynie. Niewiele wody upłynęło, a poczułem na plecach czyjś oddech.
- Co tu robisz? - obiło mi się o uszy.
- Czekam, aż się maj rozbucha - wyplułem.
Zapadła cisza i trwała na tyle długo, że myślałem, że debata dobiegła końca, ale zaraz nie.
- Nie ciepło ci tu, ni..."

2023-07-25T22:20:03Z

Created page with "{{Książka |bgcol=#FBF3DD |tytuł= |tekst= Siedziałem sobie nad rzeką, parę metrów wyżej jakoś, na takim sporym betonowym nabetonie. Siedziałem i patrzyłem, jak woda płynie. Niewiele wody upłynęło, a poczułem na plecach czyjś oddech. - Co tu robisz? - obiło mi się o uszy. - Czekam, aż się maj rozbucha - wyplułem. Zapadła cisza i trwała na tyle długo, że myślałem, że debata dobiegła końca, ale zaraz nie. - Nie ciepło ci tu, ni..."

Nowa strona

{{Książka
|bgcol=#FBF3DD
|tytuł=
|tekst=
Siedziałem sobie nad rzeką, parę metrów wyżej jakoś, na takim sporym betonowym nabetonie. Siedziałem i patrzyłem, jak woda płynie.
Niewiele wody upłynęło, a poczułem na plecach czyjś oddech. 
- Co tu robisz? - obiło mi się o uszy. 
- Czekam, aż się maj rozbucha - wyplułem. 
Zapadła cisza i trwała na tyle długo, że myślałem, że debata dobiegła końca, ale zaraz nie. 
- Nie ciepło ci tu, nie zimno? 
Absurd tej wypowiedzi wykręcił mi kark o dwie trzecie pi. Staksowałem swego rozmówczynię wzrokiem i doszedłem do wniosku, że analizuje mój wzrok. 
- Nie. Ciepło nie zimno. 
Zamilkłem. Ona nie odmilkła. Trwała bitwa na wzrok. 
Wyglądała. Lat miała jakoś ten, no. Dwadzieścia. Plub lus minus dwa. 
Ciekawe, na ile ja. 
W końcu się znudziłem i zwróciłem się znowu do rzeki. Woda zmieniła kolor na szybszy. Ładnie patrzeć. Wyczułem, że ktoś siada na nabetonie obok mnie. Uznałem za naruszenie. 
- Co ty robisz? - zapytałem z mocą. 
- Czekam, aż maj się rozkwita - umocniła mnie w mych domysław. 
- Mamy dużo ten, no - rzuciłem. 
- Wspólnego, też tak - złapała. 
Nigdy wcześniej nie poczułem, żeby mi się tak nad wodą. Zgubiłem się w rozmarzeniach. 
- Chciałabym być parą - rzekła wrzącym głosem. 
Zdziwiłem się. 
- Ja nie wiem - powolidziałem. - Nasączyłbym się wodki. 
Zaśmiała się. 
- Dziwny. Masz przed sobą, no, przecież. 
Złapałem się za nos. 
- No, niby, ale kamienie tam. 
Posmutniała nagle. 
- No tak. 
Teraz ja posmutniałem. 
- Nie, nie ten - próbowałem ją rozcieszyć - ja i tak cię lubię. 
Twarz jej pojaśniała, aż zmrużyłem oczy, ona z kolei nikogo nie zna. 
- Naprawdę? 
- Tak - odpowiedziałem zgodnie z. 
W jej oczach pojawiły się jakby kawałki rzeki. 
- Mimo kamienie? - spytała na dzieją. 
Odmimłem taktownie. Objęła mnie delikatesowo. Było to przyjemne. Było mi cieplej i mogłem znów patrzeć na wodę. 
Tak myślalem z początku. Potem poczułem wokół bioder rosnącą odpowiedzialność. Myślałem trochę jeszcze, aż Wymyśle. 
- Wiesz - zacząłem na początku - mam wóz. 
Uniosła zapłakane twarz i zapytała rozwolniająco: 
- Parowóz? 
Trudne pytanie. Trzeba wybrać typ wzwozu. 
- Tak - powiedziałem w końcu. 
Po chwilach znaleźliśmy się już w parowozie, ale trochę czułem, jakbyśmy tam już byli od zrazu.
}}

== o, PiS;; - ==
Apar<s>tam</s>entnie wykreślone 27 kwie 2023. Miasco powstania [[Breslau|śląskie]].

Powiada o miłości jaka miała nad rzeką Duna jedz. Znaczy, mogłaby, gdyby. Tak nigdy do tego nie szło. Ale tak sobie obrażałem, jakoś że miejsce aukcji gdzieś pod klatką, w kierunku pod nie-obwodnicą.

Po zdrowie z dzisiaj, bo jutro spieklerz.

A, i zwa jest ta, co ksiągi na [[MCSER.IO2|serze]]. Głupie, ale zoo stawiam dla jeno litości.

{{Książki}}

Parówkóz - Historia wersji

Domestos barbaricus: 1 wersja: artykuły z mcserio2